Dec 21

Los

Goeie ambient van Nederlandse bodem is altijd fijn. De Haagse ambient artiest Matthew Florianz gaat al heel wat jaren mee met zijn mooie sferische ambient. En zijn meest recente album, Los, is nu gratis te downloaden van zijn website. Uiteraard steunen we dit soort initiatieven, dus een kleine suggestie: Als je toch zijn album gaat downloaden, gebruik meteen even die “Donate” knop op zijn site.

Oh, en als je toch op Matthew’s site bent, check ook even de andere mooie releases die je daar kan downloaden.

Posted in Nieuws | Tagged , , , , | Leave a comment
Dec 20

The Best Of 2011 volgens Bob Rusche

1. FORMICATION – The Eyes Of Erodern Reviema
2. BASS COMMUNION – Cenotaph
3. PIIPTSJILLING/HAINES/PRUIKSMA/BRODERICK/FRAHM – Seeljocht
4. EMPUSAE & SHINKIRO – Organic.Aural.Ornaments
5. KÖHN – Random Patterns
6. WATER BORDERS – Harbored Mantras
7. OUTER SPACE – Outer Space
8. MICHEL BANABILA – The Latest Research From The Department Of Electrical Engineering
9. BLOOD BOX – Funeral In An Empty Room
10. CUT HANDS – Afro Noise 1
11. NEW RISEN THRONE – Loneliness Of Hidden Structures
12. BLANCK MASS – Blanck Mass
13. MAARTEN VAN DER VLEUTEN – The Scars Remain
14. PREMONITION FACTORY – The Sense Of Time
15. PETERLICKER – Nicht
16. KLEEFSTRA/PRUIKSMA/KLEEFSTRA – Deislieper
17. WAKI – Hurry Up And Relax
18. MIST – House
19. TIM HECKER – Ravedeath, 1972
20. MAMIFFER – Mare Decendrii
21. PSYCHOMANTEUM – Oneironaut
22. KRENG – Grimoire
23. MATER SUSPIRIA VISION – Inverted Triangle II
24. ANEMONE TUBE – Death Over China
25. ANTHONY ROTHER – Vom Urknall Zur Maschine

@bobrusche

Bron: Facebook

Posted in Nieuws | Tagged , , | 1 Comment
Dec 11

Dustin O’Halloran, Paard van Troje

Op 10 december 2011 speelde Dustin O’Halloran (“& strings”) in het middagprogramma van Paard van Troje, Den Haag.  Het was het tweede van een vierluik met componisten/artiesten die onder de noemer ‘Daydreaming’ optredens verzorgen. Na eerder Peter Broderick (oktober jl.), spelen Jóhann Jóhannsson & Hildur (maart 2012) en Nils Frahm (mei 2012) ook in het Paard.
http://www.paard.nl/event/DAY-DREAMING-PASSE-PARTOUT

Dustin O’Halloran, is Amerikaans van geboorte, woont in Berlijn en is in één adem te noemen met de hier al eerder besproken Ólafur Arnalds en Nils Frahm.
In het Paard vergezelden drie violistens en een cellist van het Nederlandse Lunarpark-ensemble hem. Tijdens Airwaves 2011 ben ik ook bij zijn optreden geweest in de Fríkirkja, een kerk dus, waar hij imponeerde. En dat imponeren geldt overigens ook voor het in 2011 uitgebrachte A Winged Victory For The Sullen omdat O’Halloran samen met Adam Wiltzie een prachtalbum heeft opgeleverd.

Maar … het is inmiddels 17.00u: de kleine zaal zit tjokvol en opvallend is het relatief  jonge publiek dat zich keurig in stilte – zoals gevraagd – nestelt op de veel te harde en kleine plastic klapstoeltjes. Want dit soort optredens beleef je immers zittend, met de ogen veelal gesloten, dromend inderdaad.
Comfortabel is het allerminst en dat is wel jammer. Of is dit te veel klagen?

Zich eerst keurig voorgesteld hebbend, neemt hij plaats achter de piano en speelt zich solo eerst ‘warm’. De strijkers haken aan bij de volgende nummers. Het optreden is verzorgd, maar toch denk ik af en toe een missertje in een toetsaanslag waar te nemen.
Sommige nummers vind ik ook wat “te klassiek”, te licht, te veel piano maar over het algemeen de moeite waard. En zeker de enkele nummers waar heerlijk harde, lage elektronische bas-tonen de zaal vullen. Wat dat betreft is de akoestiek prima.
Maar toch: ik mis iets… en wat is dat dan? Dat is moeilijk onder woorden brengen maar zo af en toe verveelt het iets en komt het spel niet helemaal ‘echt’ over. Ik mis wat de verfijndheid en overtuiging die je wel ervaart bij Frahm en Arnalds en zeker te voelen was in de kerk in Reykjavík met Airwaves. Het oogt wat houterig. Is het soms de ‘Amerikaanse’ uitstraling van O’Halloran zelf? Misschien is het gewoon wat wennen, misschien is de entourage niet passend. Misschien ben ik verwend.
Enne: petje af voor ‘onze’ strijkers die hem vaker begeleiden: weliswaar stoïcijns maar een prima optreden.
Wel gezegd: een staande ovatie na een klein uur en dat is al met al toch wel terecht.

Voor de volledigheid: het album Lumiere is zeker de moeite waard (http://www.discogs.com/Dustin-OHalloran-Lumiere/release/2736718) dus ook van Dustin O’Halloran gaan we nog meer horen!

Websites:
Dustin O’Halloran: http://www.dustinohalloran.com/about
Lunarpark: http://www.lunapark.nu/lunapark.html

Posted in Evenementen, Nieuws, Piepknor | Tagged , , | Leave a comment
Dec 09

Op de bres voor Kraftwerk!

In zijn blog “madebyhnk” uit Henk Kanning op humoristische wijze zijn ongenoegen over de keuze van Robert ten Brink (wie kent ‘m niet?) in De Wereld Draait Door van 8 december 2011.
Lees dit!

http://madebyhnk.wordpress.com/2011/12/08/column-een-open-brief-aan-robert-ten-brink/

Kraftwerk: grondlegger van veel muziek die u dagelijks hoort!

Posted in Nieuws | Tagged , , , | Leave a comment
Dec 09

Playlist X-Rated 8 december 2011

Dit is de playlist van X-Rated van donderdag 8 december 2011 met 4 uur lang hoogtepunten uit de 16 jaar oude X-Rated-archieven.


Het programma voor experimenteel, avant-garde, industrial, ambient en electronics op de Concertzender!

 

 

 

“On demand”-luisteren via de Concertzender:
First hourSecond hourThird hour and the Fourth hour

Uur 1:

  1. Future Sound Of London. Central Industrial. 4:19. Label: Jumpin & Pumpin.
  2. Coil. Nasa Arab. 9:15. CD: Stolen And Contaminated Songs. Label: World Serpent.
  3. Horizon 222. Spirit Level. 12:23. CD: Through The Round Window. Label: ZZO Rec.
  4. Bass Communion. Citadel. 10:00. CD: Cenotaph. Label: Tonefloat.
  5. Markant. Dancing With Wolves. CD: Feedback. 11:26. Label: Markant.
  6. Rapoon. Ice Whispers (Excerpt). CD: Time Frost. 10:00. Label: Glacial Movements.

Uur 2:

  1. Minny Pops. Minny Pops. LP: Drastic Measures Drastic Movement. 2:23. Label: Plurex
  2. Holger Czukay. La Luna (Excerpt). CD La Luna. 13:00. Label: Tone Casualties.
  3. Irezumi. Endurance part 1. CD: Endurance. 7:59. Snowblood.
  4. Martin Hall. Synthesis. LP: Cutting Through;The Final Recordings. 8:28. Label: The Mind and Media Corporation.
  5. Kleefstra/Pruiksma/Kleefstra. Stadich Lit Ik Dy Kalder Wurde. CD: Deislieper. 9:20. Label: Hibernate.
  6. Bocksholm. Pressbyran ’78. CD: The Haunting Curse Of Skogs-Sara. 8:04. Label: Wrotycz.
  7. Ulver. EOS. CD: Shadow Of The Sun. 05:00. Label: Jester.

Uur 3

  1. Shoc Corridor. Iceberg. LP: Experiments In Incest. 6:31. Label: Shout.
  2. Sunn O))) meets Nurse With Wound. Ash On The Trees. 17:08. LP The Iron Soul Of Nothing. Editions Mego.
  3. New Risen Throne. Loneliness. CD: Loneliness Of Hidden Structures. 9:16. Label: Cyclic Law.
  4. Einstürzende Neubauten. Armenia. LP: Zeichnungen des Patienten O.T. 4:57. Label: Some Bizarre.
  5. Nouvelles Lectures Cosmopolites. Psychoplastic Experience. CD: Allegro Vivace. 6.53. Label: Permis De Construire.
  6. Psychic TV. Terminus. LP: Force The Hand Of Chance. 9:00. Label: Some Bizarre.
  7. Tangerine Dream. Rubycon part 1 (Excerpt). LP: Rubycon. Label: Virgin.

Uur 4:

  1. Winston Tong. The Hunger. EP: Theoretical China. 16:02. Label: Les Disques Du Crepuscule.
  2. Barry Adamson & Pan Sonic. The Hymn Of The 7th Illusion. CD Motorlab 3. 11:00. Label: Kitchen Motors.
  3. Current 93. A Visit To Dogland. LP: V/A The Fight Is On. 5:45. Label: Laylah.
  4. Coil. Sex With Sun Ra. CD: Black Antlers. 8:33. Label: Threshold House.
  5. Noises Of Russia. Humility part 1 & 2. CD: Humility. 13:00. Label: Zhelezobeton.

Samenstelling & presentatie: Bob Rusche

Download elk uur (met dank aan http://levydaal.blogspot.com):
(RS) Download the First and Second hourThird and Fourth hour
(MF) Download the First and Second hourThird and Fourth hour

Posted in Nieuws, Piepknor | Tagged , , , , , | Leave a comment
Dec 06

Nieuw album van Ólafur Arnalds

Op 5 december 2011 is het nieuwe album van Ólafur Arnalds – Living Room Songs uitgebracht.

Deze dingt, zo aan het einde van het jaar, nog zeker mee voor de top in mijn jaarlijstje 2011. http://www.discogs.com/%C3%93lafur-Arnalds-Living-Room-Songs/release/3269027

Ólafur Arnalds in Besiendershuis, Nijmegen

Het laat me weer terugdenken aan zijn besloten optreden tijdens de 4-Daagsefeesten in Nijmegen in het Besiendershuis, waar ik een van de gelukkige was om bij een van zijn optreden als ‘artist-in-residence’ te kunnen bijwonen.

Variations of Static mét handtekening + handshake.

En toen, lekker ‘jeugdig’ met een handtekening op vinyl naar huis:

 

 

http://www.erasedtapes.com/

http://olafurarnalds.com/

Posted in Nieuws | Tagged , , | Leave a comment
Dec 04

X-Rated special edition

Donderdagavond 8 december 2011 staat de Concertzender in het teken van een speciale X-Rated thema-avond: van 19.00u tot 23.00u een vier uur durende episode met experimentele muziek, avant-garde, industrial, noise ambiënt en electronic. Met weer veel nieuw maar ook oud materiaal voor de liefhebber van deze genres!

http://www.concertzender.nl/index.php?id=1003

Het programma is te beluisteren via analoge en digitale kabel, internet (www.concertzender.nl) en mobiele telefoon (m.concertzender.nl). 

Posted in Nieuws, Piepknor | Tagged , , , , , , , | Leave a comment
Dec 03

Explore The North

Een nieuw initiatief hinkt op twee gedachten…

Dus met zowel STRP (Eindhoven) en Le Guess Who (Utrecht) was het een druk weekend voor de liefhebber van niet-mainstream muziek.
Zo togen wij op 25 november 2011 naar het hoge noorden: Leeuwarden. Daar waar voor het eerst het tweedaags muziek- en literair festival werd georganiseerd: Explore The North: (http://www.explore-the-north.nl/programma).

Leeuwarden en muziek? Ja, een nieuw initiatief als soort aftrap om in 2018 uitverkozen te kunnen worden tot Culturele Hoofdstad van Europa, zo lichtte een van de organisatoren ons toe in de pauze.
Modern is “#ETN11” al wel want via Twitter en Facebook probeerde de organisatie de nodige ruchtbaarheid te geven.

Vrijdag
Eerst op vrijdagavond naar de ‘opening’ waar een hoog 50+-gehalte de zaal in Tresaor (bibliotheek / archief) bevolkt. Een aantal schrijvers en dichters verzorgt de opening in een voor mij volstrekt onverstaanbaar Fries. Ja, één zinnetje begreep ik: “meer hè’k nie!” van Abe de Vries aan het eind.
De eerste muzikale bijdrage is van Teitur, afkomstig van de Faerøer. Hij speelt drie nummers solo met gitaar: heel breekbaar en daardoor een mooie ‘teaser’ voor de “ 2 metersessie” op zaterdag door – uiteraard – Jan Douwe Kroeske.


Als afsluiter van de avond treedt It Langstme en de Dea op: het drietal geeft een voorproefje van de première van ‘Elena’.
Met gratis fris, wijn, bier, pinda’s, kaas en worst wordt de avond informeel afgesloten. Over het algemeen in het Fries, dus op tijd naar het hotel.

Zaterdag
De organisatie heeft voor vol programma gezorgd vandaag. Eerst de stad een beetje verkennen en uitzoeken waar al die locaties zoals Grote Kerk, Synagoge, Blokhuispoort, Lutherse Kerk bevinden.

Om 15.00u begint voor ons het formele programma met de Duitse pianist Nils Frahm in de Grote Kerk. Al vroeg aanwezig is Kroeske zijn ‘2 metersessie’ aan het voorbereiden en Nils aan het inspelen. Kroeske is nieuwsgierig wat wij in Leeuwarden komen doen en Nils herkent ons inmiddels. Het is inmiddels het vierde optreden wat we van hem zien in relatief korte tijd en de laatste was onlangs nog in Nijmegen. Groupie? Het zal wel…

De kerk stroomt aardig vol (en is best koud, zoals een kerk betaamt…). Nils Frahm speelt vanaf de eerste toetsaanslagen wederom ‘zoals altijd’: bezeten, levendig, verfijnd en toch krachtig. Het publiek heeft de ogen dicht en geniet zichtbaar van het muziekspel, de klanken en de emoties die het oproept.  Ik weet zeker dat de muisstille toehoorders verrast zijn door de pianokunst, vooral wanneer Greg Haines en Peter Broderick hem in het laatste nummer assisteren: 6 handen aan één piano. Beiden zijn overigens nog ‘partner-in-crime’ deze avond met Seeljocht.

Website: http://www.durtonstudio.com/projects/detail/project/63
Facebook: https://www.facebook.com/nilsfrahm

Om 17.00u stipt speelt, ook in de Grote Kerk, It Langstme en de Dea met ‘Elena’: een muzikale  productie van Laurens van der Meulen. Het is een soundscape waarin het verhaal centraal staat over een modern wolfskind dat zonder menselijk contact opgroeit in de natuur. Het optreden wordt ondersteund door digitale visuals van een bosrijke omgeving en brengt in het schemerdonker een wat ‘umheimisch’ gevoel: dat moet. De muzikale geluiden uit de keyboard / synthesizer van Van der Meulen worden begeleid door vrije geluiden middels wat percussie en een zangeres. Haar rol is mij niet helemaal helder en komt wat overdadig over. Echter, de heel behoorlijke en bij wijlen ‘avantgarde’ synths: daar houden we wel van bij Piepknor.nl. Dus, doorgaan daarmee!

Website: http://www.itlangstmeendedea.com/
Facebook: https://www.facebook.com/pages/It-Langstme-en-de-Dea/222206597798635?ref=ts&sk=wall

Het avondprogramma is vol en daar zit een beetje de ‘pijn’ van het evenement: keuzes maken en dat is als liefhebber van muziek nooit fijn. In deze avond moet rigoureus gestreept worden maar mijn keuze stond al snel vast.
Ondanks dat Jan Douwe Kroeske ons probeerde naar zijn 2 meter sessie te krijgen, ‘moest’ ik naar Seeljocht in de Lutherse kerk. Dit project kent zeer goede recensies na het optreden op Into The Great White Open op Vlieland dit jaar en dat op een cd is uitgebracht.

De Friese dichter Elmar Kuiper opent eerst de avond met oerkreten en liet iedereen een paar keer aardig schrikken, dus we zijn geheel wakker… Het past niet bij het vervolg, maar vooruit.
Seeljocht speelt een ander programma dan tijdens Into The Great White Open en bestaat dit keer uit Peter Broderick, Nils Frahm, Greg Haines, Piiptsjilling, Sytze Pruiksma en 33 1/3. Van verstillende geluiden door zang, gitaar, percussie naar bombastische finales en piano-trucs. De hoofdrol is – wederom – voor Frahm, Broderick en Haines maar de podiumbijdrage van de Friese muzikanten zijn zeker zo voornaam. De visuals zijn eenvoudig maar mooi: zo zien we bijvoorbeeld pianotoetsen afgebeeld tegen een achtergrond van het strand en waar ‘iemand zinloos’ bezig is met een schep. Het geeft extra cachet en is precies genoeg om niet af te leiden van wat er allemaal gebeurt daar vooraan. Ja, je moet er bij geweest zijn…
In ieder geval heeft de bomvolle kerk genoten van dit overweldigende en sfeervolle moment: dit onthoud je voorlopig wel! En, oh ja: cd’s achter in de kerk en bier voor 1 euro…

Websites: http://peterboorsma.nl/entry/16/seeljocht, http://www.popfabryk.nl/seeljocht.html

En toen was het rennen naar weer de Grote Kerk voor de IJslanders Jóhann Jóhannsson en Hildur Guðnadóttir; Een gelegenheidsduo, hoewel ze op 10 maart 2012 weer samen te zien zullen zijn in Den Haag (Paard van Troje). Gelukkig waren we toch op tijd en kunnen we kort zien hoe weer Elmar Kuiper de kerk aan het ‘opwarmen’ is, samen met de IJslandse dichteres Sigurbjörg Þrastardóttir.
IJslanders en Explore The North: veel noordelijker kun je niet komen om een land en bevolking te vinden met zoveel passie voor muziek en kunst. Dus is het een goede bron om artiesten uit te putten.
Maar enfin: zonder zich voor te stellen wie ze zijn en wat ze doen, start Jóhannsson de digitale geluidstracks en bespeelt Hildur de cello. Het is een prima combinatie overigens en achter de piano laat Jóhannsson horen dat hij zeker meer kan dan met de MacBook tracks en samples instarten. Het slotnummer is een variant op The Sun’s Gone Dim And The Sky’s Turned Black van Jóhannssons album “ IBM 1401, A User’s Manual” en geeft een brok in mijn keel. En dat moet muziek met je doen!
De bezoeker achter me (zeker 70+) had veel moeite om wakker te blijven, blijkbaar, en heeft geen oog voor de bijgaande zwart/wit-beelden. Het optreden was niet zo indrukwekkend als met IcelandAirwaves, oktober jongstleden, waar strijkers en koperblazers hem vergezelden, maar zeker wel de moeite waard.
Het zou wel sieren als beiden de moeite gaan nemen om de verlegenheid te overwinnen en een kort woordje te richten aan het publiek: voor, tijdens en na. Want ze kennen een rijke geschiedenis: Hildur met o.a. Pan Sonic, Throbbing Gristle en Múm. Jóhannsson is bandlid van Apparat Organ Quartet en is producer, componist en net als vandaag als performer.
Misschien in de herkansing, in maart volgend jaar dus…

Website: http://www.johannjohannsson.com , http://www.hildurness.com
Facebook: https://www.facebook.com/JohannJohannss , https://www.facebook.com/pages/Hildur-Gudnad%C3%B3ttir/72600460848

En dan sta je buiten… afgelopen.

We wilden eigenlijk nog naar het Zweedse Slagsmålsklubben om 00.30u maar de koek is op. Een nog snelle blik om de deur bij The Black Atlantic in de Synagoge leert dat muzikale verzadiging heeft opgetreden en het ‘goed is geweest’.

Volgend jaar weer? Jazeker, in de hoop dat de organisatie meer tijd neemt voor de line-up zodat er minder keuzes gemaakt hoeven te worden. Als je de mensen wilt laten kennismaken met de artiesten en hun muziek, moet je daarvoor meer ruimte bieden. Nu is het hinken op twee gedachten met de aanvulling of zoveel regionaal literair aanbod wel past bij de muzikale invulling. Dus, wat is je doelgroep?

 

Piepknor.nl, november 2012

Posted in Evenementen, Piepknor | Tagged , , , , | 2 Comments
Nov 27

STRP Festival: Amon Tobin en Aphex Twin

Het was een goed weekend voor de muziek in Nederland. In Leeuwarden vond Explore The North plaats, een festival waarop onder andere het fantastisch mooie artists in residence project van Into the Great Wide Open, Seeljocht, speelde. Datzelfde project speelde ook op Le Guess Who in Utrecht, een ander mooi festival met bijzondere muziek. Maar ondergetekende reisde zaterdagavond af naar Eindhoven om eens te kijken wat dat STRP festival nou precies is. Ik had er al een aantal jaren over gehoord, in combinatie met leuke en aansprekende namen, maar had nog nooit de moeite genomen om te gaan kijken. Dit jaar was er een ultieme aanleiding, want de twee headliners (Amon Tobin en Aphex Twin) had ik moeten missen omdat ik vanwege een ziekenhuisopname niet naar Lowlands kon. Ik kocht dan ook een kaartje voor alleen de zaterdag, wat eigenlijk dit tien dagen durende festival niet waardig is. Tenminste, daar kwam ik achter toen ik daar aan kwam…

STRP Festival

Het STRP festival zet nu al een aantal jaren een flink mooi festival neer met mooie namen. Denk aan Jonsi, Monolake en Soulwax vorig jaar, of Funckarma, Slam en Luke Vibert het jaar ervoor. En dit is nog maar een willekeurige selectie van de bekende en minder bekende namen. Combineer dit met een enorme hoeveelheid kunst- en multimedia installaties en een focus op technologie (niet verrassend voor een stad als Eindhoven) en er staat een enorm goed festival.

Aangekomen in het Klokgebouw in Eindhoven was mijn eerste indruk: “Wow, een ouderwetse rave”. Dat sfeertje ademde de lokatie, zeker in combinatie met de muziek. Twee grote zalen werden gevuld met de muziekprogrammering, en twee kleinere zalen bevatten muziek, multimedia en kunst in alle mogelijke vormen. Naast een bar voor drankjes werd er ook eten verkocht. Wel een klein nadeel was het feit dat je eenmaal binnen niet meer het festival kon verlaten. Zodra je de uitgang uitliep was het game over en kon je niet meer terug. Fijner zou zijn als er met een stempel- of bandjessysteem gewerkt zou worden zodat je af en toe wat frisse lucht kon krijgen, want dat was hard nodig. De zalen waren, zeker wat later in de avond, enorm warm.

Amon Tobin

Na even het festival verkend te hebben begaven we ons naar de STRP 1 zaal, waar Amon Tobin om 23:00 zou beginnen. Rond 23:00 kwam er inderdaad een verandering in de zaal, maar het zorgde voor wat verwarring en ontevredenheid. De muziek stond zacht en was mooi maar niet echt des Amon Tobins. Bovendien gebeurde er visueel helemaal niets, terwijl het visuele aspect van de ISAM set toch uitgebreid gepromoot was. Mensen werden ongeduldig en ik heb menigeen zien vertrekken. Niet heel vreemd overigens, aangezien in STRP 2 op hetzelfde moment The Field stond te spelen, ook niet verkeerd. Enigszins verward bleven wij toch maar even afwachten, en dat wachten werd na ongeveer een half uur beloond.

Om 23:30 begon Amon Tobin alsnog aan zijn ISAM set. En tot volle tevredenheid van het publiek, dat na dat half uur wachten toe was aan lekkere muziek. Die kregen ze in de vorm van een set die de muziek van het album ISAM nog iets ritmischer pakte, iets dansbaarder, en met een overweldigend spektakel aan visuals. Sterker nog, het merendeel van de show was Amon Tobin zelf niet te zien. Verstopt in een van de vele op het podium staande kubussen ging af en toe het licht aan zodat we even konden zien dat Amon Tobin nog steeds druk bezig was om ons te vermaken. Niet dat we die reminder echt nodig hadden, want de combinatie van muziek en visuals zorgde er voor dat we het complete uur totaal geboeid bleven kijken. Moesten blijven kijken, er was geen mogelijkheid om niet te kijken. En toen hij na een fantastische set even voor op het podium kwam kreeg hij dan ook een verdiend applaus, een zeer groot applaus. Hij trok zich nog even terug om een toegift te geven die er ook niet om loog.

Aphex Twin

En dan de artiest waar toch erg veel mensen voor kwamen. Dat was ook wel te merken, want de zaal stond al ruim voor de show van de IDM-grootmeester begon erg vol. En eigenlijk is IDM-grootmeester niet eens de juiste benaming voor Richard D. James, want muzikaal heeft hij zo’n gevarieerde set aan muziek uitgebracht dat je je soms afvraagt wat hij nog niet gedaan heeft. En het is nu juist die brede smaak en variatie die deze set van Aphex Twin typeerde.

De set begon rustig, met wat dromerige muziek waaronder werk van zijn eigen Selected Ambient Works. Maar die rust duurde niet lang. Al snel ging de snelheid van de muziek omhoog, en in de anderhalf uur die volgde werden we meegenomen op een muzikale reis door de historie van de electronische muziek. Breakbeats, house, techno, drum ‘n’ bass, jungle en zelfs gabber kwamen voorbij. Soms trok er een golf van herkenning door de zaal, zoals toen D.H.S.’ House of God ineens langs kwam, maar eigenlijk was de zaal in een constante staat van tevredenheid. We kregen een kijkje in de muzieksmaak van een muzikaal genie. De enige echte rode draad die door de hele set terug bleef komen was dat van acid. De (303-) baslijntjes bleken bijzonder populair bij Aphex Twin. Niet verrassend had een groot deel van deze baslijntjes een enigszins freaky insteek.

Maar ook bij Aphex Twin was de muziek niet alles. Naast een bijzonder mooie lasershow had Aphex Twin zijn eigen cameracrew meegenomen, die constant het publiek aan het filmen was. Uiteraard werden deze beelden niet eerder op de grote schermen getoond tot de VJ’s van James er hun eigen freaky effecten op hadden losgelaten. Zo bliezen dansende bezoekers op in wolken van pixels, veranderden hoofden in losse blokjes, werd het hoofd van Richard D. James op de bezoekers geplakt, of werden de hoofden van bezoekers in foto’s of album-hoezen geplaatst. En dan niet zo maar foto’s of album-hoezen, maar denk aan foto’s van Koningin Beatrix en Geert Wilders, naaktfoto’s van Georgina Verbaan of albumhoezen van BZN, Jan Smit of Eddy Wally. Overigens werden bij de edele delen netjes alle “gevoelige” delen bedekt door een Aphex Twin logo.

Dat Aphex Twin toch vooral een freak is bewees hij ook weer aan het einde van zijn show. Tot aan de gabber was zijn set steeds iets sneller gegaan, en voor het einde van zijn show kwam daar nog een tandje bij. Het ging zo snel dat het niet meer te herkennen was wat nou beats waren en wat niet. Het geluid werd noise, werd complete chaos. En de lichtshow deed vrolijk mee door ook chaotische bewegingen te maken. En het publiek deed ook mee. Ik heb denk ik nog nooit eerder zo’n gekkenhuis meegemaakt als tijdens dit einde. Fantastisch!

Heeft iedereen genoten? Ik denk het wel. Hoewel in ietwat trage momenten van de set ik de mensen naast me uitgebreid een discussie hoorde houden over de Occupy beweging. Maar een paar minuten laten werd ze de mond wel weer gesnoerd doordat Aphex Twin de rust weer ruw verstoorde. En dan hadden ze ook meteen hun volle attentie weer terug bij het optreden.

Conclusie

Als ik een conclusie moet trekken uit het bovenstaande, dan is het wel dat ik volgend jaar niet alleen voor de headliners moet gaan. Het festival begint al in de vroege middaguren met de eerste shows en installaties, en op basis van wat ik nu gezien heb kan dat alleen maar enorm de moeite waard zijn. En dan hebben we het nog niet eens over de andere dagen. Misschien volgend jaar toch maar een combi-ticket, inclusief hotelovernachting, om het STRP festival ten volle te ervaren.

Posted in Evenementen | Tagged , , , , | 1 Comment
Nov 14

Piepknor

De naam van deze weblog is zelfverzonnen en staat voor bepaalde vormen van muziek in een ‘donker’ hoekje van het spectrum. Muziek die volgens menigeen wordt vergeleken met ge-piepknor, zoals ook door een dj van Kink FM in hun nadagen werd genoemd. Maar wie dat zegt, luistert te veel naar Rihanna en zo…. ;-)

Het idee voor deze blog is ontstaan tijdens de wandeling door hartje Utrecht naar de auto na afloop van de memorabele afscheidavond “Kink-Bedankt” op 16 september 2011. Want met het einde van dit station betekende het ook een (voorlopig) einde van X-Rated en internetzender Kink X-Rated. Een belangrijke ambassadeur van dit genre is Bob Rusche en één van de weinigen in Nederland met een sterke voorkeur voor experimentele muziek, avant-garde, industrial, (dark) ambient en electronisch.

Wij willen samen met hem in blog-vorm een ‘doorstart’ maken om een podium in stand te houden. Het is de bedoeling dat we over nieuwe maar ook oude albums vertellen. Of je het nu een recensie noemt of tips met interessante achtergronden. Maar ook interessante optredens, recensies in pers of op internet of wat dan ook, zijn hier welkom.

Binnenkort de aftrap!

Posted in Piepknor | Tagged | Leave a comment